مینویسم برای زندگی

سلام دوستان

امروز روز فرهنگ عمومی هست و به همه تبریک میگم.

از دیدگاه من فرهنگ عمومی به معنای:

احترام گذاشتن به حقوق اجتماعی همدیگه هست.به عنوان مثال:اگه توی صف نونوایی وقتی رسیدی به انتهای صف بری این در حقیقت احترام به فرهنگ یک جامعه گذاشتی.

یا وقتی کسی بهت نیاز داره نیازش رو برآرده میکنی درحقیقت فرهنگ جامعه رو ارتقا دادیم.

امیدوارم همه ما این فرهنگ رو رعایت کنیم.

مینویسم برای زندگی...

در حدیثی از رسول اکرم صلی الله داریم:الایمانُ مَعرفَهٌ بالقَلبِ وَ قَولٌ باللِّسانِ وَ عَمَلٌ بالاَرکانِی.ایمان عبارت است از شناخت قلبی، گفتار زبانی و کردار با اعضا و جوارح.وقتی چیزی یا شخصی در قلب ما رسوخ کنه ما بهش اعتقاد پیدا میکنیم با تمام وجوددر صحبتهامون چیزی رو که اعتقاد داریم بیان میکنیم.و در کردارمون هم مشخص میشه به چه چیزی اعتقاد داریم..اگر این سه مورد با همدیگه همخونی داشت میتونیم بگیم به چیزی یا کسی ایمان داریم..مثالهای مختلفی میشه زد:مثل ایمان دینی،مثل ارتباط زن و شوهر یا ارتباط با دوستان و غیره..در جامعه هم کسانیکه ادعای ایمان دارن رو میتونیم با این گفته پیامبر به راحتی محک بزنیم و بشناسیم...که مطمین هستم ما و مردم براحتی اونها رو میشناسیم.. مینویسم برای زندگی...

امروز یاد سال ۹۲ افتادم.خسته و کوفته از کارهای ناتمام روزانه که در برگشت به خانه نایی هم برای من نمی گذاشت.دنبال مرهم وچاره ای برای درمان زندگی بودم.زندگی یکنواخت شده بود.باید این روش تغییر پیدا میکرد..توی یکی از وبلاگها خوندم که یکی از راههایی که میشه آدم تغییر پیدا کنه نوشتن هست.نوشتن در مورد همه چیز:در مورد زندگی،علم و تاریخ ومسایل دیگه میتونه اون دلمشغولیهای روزانه یک فرد رو بیرون بربزه و یک فرد با انرژی بسازه..همین ایده باعث شد که من شروع به نوشتن وبلاگ کنم.البته داخل پرانتز بگم گه من وبلاگهای خوبی مثل یک پزشک و دکتر شعبانعلی رو خیلی مطالعه می مینویسم برای زندگی...

امروز روز غم انگیزی بود...

روز از دست دادن مادری بود..

برای من هم خیلی ناراحت کننده بود..

امروز خیلیها قدر مادرشون رو شناختن..

امیدوارم یک انسان مادرش رو به اندازه گنج دوست داشته باشه و همیشه و همه جا کنارش باشه...

آمین..

مینویسم برای زندگی...

امروز وقت و فرصتی شد تا فیلم رسوایی ۲ رو ببینم.. فیلمی که شبیه به اخراجیهای ۳ به قهقرا رفت.فیلمی که میتونست قشنگ دربیاد با خیال پردازیهایی که انجام شد به فیلمی نامفهوم تبدیل شد.. واقعا متوجه نشدم که چطور حاج یوسف ولی دم رو منصرف کرد از اعدام!!چطور روز چهارشنبه ساعت ۸ قرار شد زلزله بیاد...و چطور زلزله در پایان فیلم قطع شد یعنی فقط با نمایش پرچم امام حسین؟؟؟!!!نمیدونم ولی فیلم رسوایی اول کجا و رسوایی دوم کجا!!ایکاش آقای ده نمکی یک مقدار توی ساخت فیلم دوم دقت میکرد تا با گنگ کردن فیلم و صحنه های ویژه شبیه فیلمهای هالیوودی فیلم رو نابود نکنه.. مینویسم برای زندگی...